« خدا كافران را با دلى پر از خشم بازگرداند ، بى آن‌كه نتيجه‌اى از كار خود گرفته باشند ؛ و خداوند در اين ميدان ، مؤمنان را از جنگ بىنياز ساخت و پيروزى را نصيبشان كرد » . بسيارى از كتب حديثى نقل كرده‌اند ابن مسعود ، قسمتى از آيهء مزبور را خطاب به على بن ابى طالب عليه السّلام چنين قرائت مىكرد : « و كفى اللّه المؤمنين القتال » « 1 » . 4 - در قرآن آمده است : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ ؛ « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! از مخالفت فرمان خدا بپرهيزيد و با صادقان باشيد » « 2 » . بسيارى از حافظان و محدثان از ابن عباس نقل كرده‌اند : مراد از صادقان در آيهء مزبور ، به خصوص على بن ابى طالب است « 3 » . 5 - خداوند مىفرمايد : وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً ؛ « و آنان‌كه مردان و زنان با ايمان را به خاطر كارى كه انجام نداده‌اند ، آزار

--> ( 1 ) - ما نزل من القرآن في علي ، ص 172 ، و رجوع كنيد به آنچه در شرح حال عباد بن يعقوب ذهبى ، از ميزان الاعتدال نقل كرده است ، درج 2 ، ص 380 ، شماره 4149 . ( 2 ) - توبه ، 119 . ( 3 ) - ما نزل من القرآن في علي ، ص 104 و حاشيهء صفحه ، كه روايت با سندهاى مختلف آورده شده است ؛ الصواعق المحرقة ، ص 152 .